اطلاعیه پایانی پلنوم پنجم کومه له زحمتکشان کردستان
توسط aso - شنبه Nov 06, 2:57 ب.ظ
پلنوم پنجم کمیته مرکزی کومه له پس از چهار روز کار فشرده با شرکت رفقای کمیته مرکزی در داخل و خارج کردستان به کار خود پایان داد. کمیته مرکزی برای تدارک سیاسی و تشکیلاتی پلنوم، کمیسیونی مرکب از چند تن از اعضای را خود مامور کرد تا اسناد لازم را برای تصویب در پلنوم آماه سازند. این کمیسیون اسناد را به همه رفقا میرساند و در نشستهای کمیته مرکزی آنها را به بحث می گذاشت.
در جلسات تدارک پلنوم، مسائل مختلف حزبی، کار و فعالیتهای ۶ ماهه اخیر و راهکارها برای فعالیت آتی کمیته مرکزی، اوضاع سیاسی کردستان و ایران و منطقه و احتمالات گوناگون و سیاست های کومه له و چگونگی کار ارگانهای حزبی مورد بحث و بررسی قرار گرفت. در این جلسات اسناد و قطعنامه های لازم تهیه و در اختیار همه رفقای کمیته مرکزی قرار گرفت. بدین ترتیب کمیته مرکزی فبل از پلنوم با تدارک سیاسی و حزبی مناسب، پلنوم را آعاز کرد. روز جمعه ۲۹ اکتبر برابر با ۷ آبان، پلنوم رسماً آغاز به کار کرد و دهم آبان ماه برابر با اول ماه نوامبر کار خود را به پایان رساند.
دستور جلسات پلنوم عبارت بود از گزارش دبیر کل کومه له و بحث پیرامون آن، ضوابط و آییننامه کار کمیته مرکزی، بحث در مورد آسوسات و کار آتی آن، ساماندهی تشکیلات علنی کومه له در کردستان، تشکیلات خارج کشور، فعالیت و کار تشکیلاتهای داخل، کنگره آتی و آرایش درونی کمیته مرکزی.
در مبحث گزارش، موقعیت سیاسی امروزه منطقه، ایران و کردستان و موضعگیری و سیاست ما در قبال آن و پروژه و نقشه عمل آتی ما هم برای سازمانیابی ائتلافها و اتحادهای احتمالی در ایران و هم در کردستان ومسئله تلاش برای همکاری و نزدیکی در طیف کومه له به منظور اتحاد بر روی پلاتفرم سیاسی و تشکیلاتی معین برای تحقق بخشیدن به وحدت دوباره کومه له.
گزارش و مباحث پیرامون آن، در باره موقعیت سیاسی رژیم جمهوری اسلامی و تحولات سیاسی در ایران بر این عقیده بود که اصلاح طلبان حکومتی در طی یکسال و نیم گذشته به دلیل اینکه از قانون اساسی و بنیادهای فکری و حکومتی جمهوری اسلامی عبور نکردند و همه تلاششان برای سازش از بالا با اتکا به فشار از پایین بود، نه تنها نتوانستند در موقعیت رهبری جنبش دمکراسیخواهی قرار گیرند، بلکه در برابر قوانین ارتجاعی و استبداد حاکم مدام عقب نشستند و موجبات تضعیف خود را فراهم آورده و میتوان گفت که در این مرحله نیز، شکست دیگری را متحمل شدند. اما جنبش اعتراضی در یکسال و نیم اخیر، موجب هوشیاری عظیم سیاسی مردم ایران، بروز ابتکارات نوین و طرح مطالبات روشن در مبارزات تودهای، گردید. این جنبش عظیم آزادی خواهی فضای سیاسی ایران را عمیقاً دچار تحول نمود. با انتخاب نماد و رنگ سبز و تحمیل آن بر این جنبش در اصل خواستند محتوای آن را در چهارچوب اسلامی و “حسینی” محصور نمایند و محتوای سکولار و وسیعاً دمکراسیخواهانه آن را بپوشانند. سعی کردند از گسترش و شکلگیری روند دمکراسی ممانعت به عمل آورند و جمهوری اسلامی با کمی تعدیل را به عنوان تنها آلترناتیو بقبولانند. اما در همان هفته های اول، این آرزو نقش بر آب شد. با گسترش شعارهای ضد استبداد ولایت فقیهی، مرگ بر جمهوری اسلامی و خواستهای دمکراتیک و آزادیخواهانه، نهضت آزادی خواهی، صف خود را از اصلاح طلبان اسلامی درون حاکمیت و خواستاران بقای جمهوری اسلامی، به کلی جدا نمودند. اعتراف سران اصلاح طلب اسلامی به وجود “نحله” فکری گوناگون در این جنبش، به هیچوجه کافی نبود تا خواست و انتظارات دمکراتیک مردم و نهادهای مدنی و جنبش اقشار اجتماعی را برآورد کند و ترس مردم از یک جمهوری اسلامی با رهبری دیگری را کاهش دهد.
جنبش اعتراضی سیاسی این دوره هم از حیث محتوا و مضمون مطالبات، هم به لحاظ شمار و تنوع شرکت کنندگان و هم به دلیل استمرار و مقاومتش در برابر سازمان یافته ترین نیروی سرکوب، در نوع خود بی نظیر بوده است. این جنبش در ابعاد میلیونی افق روشن آزادی را باردیگر و این بار دست یافتنی تر، در برابر مردم ایران، گشود. آنان که تنوع در جنبش را نپذیرفتند و تنها برنماد اسلامی و سبز پای فشردند، به ویژه در سطح رهبری، با گذشت زمان، نه تنها خود را فاقد ظرقیت هدایت چنین جنبش عظیمی نشان دادند، بلکه در ماههای متاخرتر در پی آن بودند که از شر رادیکالیسم آن خلاصی یابند. اگر رهبری سبز در پی این بود که از جنبش اعتراضی به مثابه اهرم فشاری برای چانه زنی در بالا بهره گیرد، جنبش سیاسی نیز با درایت و سنجیدگی در پی آن بود تا شکاف درون حاکمیت را در خدمت خود گیرد.
عقب نشینی مداوم اصلاح طلبان حکومتی از یکسو و قاطعیت ارتجاع در عدم سازش با آنها و در پیش گرفتن سیاست تشدید سرکوب از سوی دیگر، نهایتاً شکست اصلاح طلبان اسلامی در سطح رهبری و پراکندگی در بدنه آنان را، موجب گردید. این واقعیت بر توازن نیروها تأثیر نهاد. تشدید سرکوب، پلیسی و امنیتی شدن بیشتر فضا و فروکش جنبش اعتراضی، پدیدار شدن نوعی میلیتاریزم در شهرها، کاهش تب و تاب جنبش اعتراضی و بخشاً هویدا شدن رگه های یأس را با خود به همراه آورده است.
تأکید گزارش و مباحث پلنوم، بر این امر تأکید داشت که فروکش کنونی جنبش و تشدید خفقان به هیچوجه به معنای شکست جنبش دمکراسیخواهی در ایران نیست، برعکس، همه داده ها بیانگر این واقعیت است که نارضایتی عمومی به لایه های بیشتری از جامعه سرایت نموده و مخالفت با بقای جمهوری اسلامی، گسترش عمیقی یافته است. گذشته از عمق نارضایتی عمومی، محاصره اقتصادی با تصویب قطعنامه سازمان ملل، سیاستهای اقتصادی دولت جمهوری اسلامی و “هدفمند نمودن یارانه ها”، سیاست ماجراجویانه و تجاوزکارانه ایران در منطقه، بحران اقتصادی در ایران را ده چندان تشدید نموده است. تشدید فضای پلیسی و تمهیدات آشکار سران رژیم برای سرکوب و بحث از “فتنه اقتصادی”، قبل از اینکه بیانگر تلاش برای تثبیت استبداد باشد، نشان از رشد زمینهها و وجود طلایههای جنبش نوین اعتراضی در ایران است. از نظر پلنوم پنجم کومهله، دوره نوینی از مبارزات دمکراسیخواهی با عمق و گستردگی بیشتری در راه است.
ماجراجوییهای اتمی و نظامی دولت احمدی نژاد، ایران را با خطر حمله و چالش نظامی خارجی مواجه نموده و پلنوم ضمن اینکه هر نوع حمله خارجی را به زیان مردم ایران میداند و با آن مخالف است، اما ماجراجویی اتمی رژیم ایران را محکوم نموده و آن را عامل سوق دادن ایران به لبه پرتگاه میداند.
در مبحث گزارش یکی از محورها که باعث دیالوگ داغ جلسات بود، تأکید بر وزن، اهمیت و رشد جنبشهای اجتماعی، جنبش زنان، کارگران، روشنفکران و تحصیلکردگان، بیداری ملیتهای مختلف ایرانی و جنبش وسیع مدنی و دمکراسیخواهانه عمومی، بود. پلنوم رشد جنبشهای اجتماعی را که با طرح مطالبات خود از یک دهه قبل با حضوری ملموس تر و سازمان یافته تر، به میدان آمده اند، پدیده ای مهم در تغییر فضای سیاسی ایران ارزیابی نمود. بر این باور بود که در مبارزات دوره آتی، جنبشهای زنان و کارگران به ویژه نقشی مؤثر ایفا خواهند کرد. لذا باید یکی از پایه های سیاست ما تکیه بر این جنبشها و تقویتشان باشد. ما باید بکوشیم رابطه این جنبشهای اجتماعی با جنبش آزادیخواهی کردستان را که عمیقاً دمکراتیک و سکولار و مترقی است مستحکم کنیم، این امر برای تقویت سکولاریسم و تثبیت پایه های دمکراسی در ایران، ابزار کارایی است.
بخشی دیگر از دستور جلسات پلنوم به تلاش برای ایجاد ائتلافی سکولار و دمکراسیخواه در ایران اختصاص یافت. در این مورد از کمبود فعالیت ما در دوره اخیر، انتقاد شد و بر ضرورت گسترش کار فرا لوکالی و تلاش برای ایجاد رابطه فشرده تر با نیروهای دمکرات، لیبرال، سکولار و چپ ایرانی به منظور ایجاد یک اتحاد سکولار و دمکراسیخواه در ایران، تأکید شد. به ویژه از سایتها، تلویزیون آسوسات و تشکیلاتهای ما در خارج کشور درخواست نمود تا کار خود را با در نظر گرفتن این جهتگیری سازمان داده و تنظیم نمایند و نقش فعالتری را ایفا کنند.
یکی دیگر از دستور جلسات پلنوم، تلاش برای تحقق همکاری و هماهنگی عملی میان احزاب سیاسی کردستان ایران و ایجاد زمینه برای دیالوگ بر روی نقاط مشترک بود. نشست کمیته مرکزی سیاستهای تاکنونی کومه له زحمتکشان کردستان را درست ارزیابی نمود. در عین حال تأکید نمود که در آینده نیز باید نه تنها این تلاشها ادامه یابد، بلکه ضروری است کار بر روی مکانیسمها و ایجاد فضای مناسب برای تسهیل این مهم به طور جدی ادامه یابد و رهبری کومهله باید تماس و ارتباط خود با احزاب و جریانات سیاسی را فشرده دتر نماید. در این مبحث پلنوم به درستی تاکید نمود که نباید همکاری میان احزاب کردستانی به یک بازی سیاسی و دیپلماسی و زد و بند نتزل یابد . کومه له باید از آن پرهیز کرده و در این باره سیاسیت شفاف و مدون و اعلام شده ای داشته باشد.
در همین رابطه تلاش برای همکاری، دیالوگ و ایجاد نزدیکی میان همه جریاناتی که به نام کومه له فعالیت مینمایند، مورد تأکید مجدد قرار گرفت. پلنوم قطعنامه مصوبه پلنوم دوم را بار دیگر تأیید نمود. ما خواهان دیالوگ سیاسی آشکار و شفاف با همهی طیف کومه له هستیم. ما مسئله پراکندگی کومهله و کار برای اتحاد سیاسی و تشکیلاتی مجدد را یک پروژه مهم میدانیم. در همان حال هر نوع نزدیکی، دیالوگ و همکاری مابین دو جریان مشخص را در راستای این امر مهم، نه تنها رد نمیکنیم، برعکس از آن استقبال میکنیم. خودداری و مخالفت با دیالوگ و همکاری و عادی نمودن روابط مابین جریانات مختلف کومه له، که هنوز بخشی از جریانات بر آن اصرار میورزند، سیاستی نامسئولانه ارزیابی شد که سنگ اندازی در راه همکاری، دیالوگ و اصل پروسه وحدت مجدد کومه له را، هدف خود قرار داده است. از نظر ما برداشتن موانع بر سر دیالوگ و شروع پروسه ایجاد یک کومه له متحد، گامی مهم در راستای سر گرفتن سریعتر همکاری و هماهنگی در میان احزاب سیاسی کردستان ایران است. در مبحث همکاری و اتحاد میان طیف کومه له، تاکید گردید که ما نیازمند یک جنبش و نهضت فکری برای حضور آتی چپ سوسیالیستی امروزی در تحولات سیاسی و اجتماعی در کردستان هستیم. لذا باید مبانی فکری و سیاسی چپِ سوسیالیستی در کردستان موضوع سمینارهایی گردد که هدفش بازآفرینی موقعیت کومه له و چپ است. باید پرنسیب های فکری و سیاسی کومه له و چپ سوسیالیستی را مشخص نمود تا در حول آن، اتحاد و شکلگیری یک کومهله بزرگ با سهولت بیشتری ممکن شود.
در بخش دیگری از گزارش بر ضرورت هماهنگی و همکاری اجزاب سیاسی در دیگر بخشهای کردستان تأکید شده بود. از نظر پلنوم پنجم جنبشهای همه بخشهای کردستان به دلیل خواستهای مشترکشان برای تحقق دمکراسی و خواست ملی مردم کردستان، ضروری است که از ضوابط و اصول معینیی در روابط احزاب و جنبش بخشهای مختلف کردستان تبعیت شود و اصول معینی رعایت گردد. اصل عدم تدخل عملی در جنبش دیگر مناطق کردستان، قبول دیالوگ سیاسی مابین احزاب با تنوعهای فکری و رد هر نوع دست بردن به اسلحه برای حل اختلاف مابین احزاب، اصل عدم همکاری با هیچ قدرت و دولتی برعلیه جنبش و احزاب هر بخش کردستان. قبول آزادی انتقاد و آزادی بیان و رأی چه در مناسبات درونی و چه در روابط بیرونی هر نیروی سیاسی کرد، ضرورت تلاش برای ایجاد ارگانی فرامحلی و متعلق به همه بخشهای کردستان، که مناسبات احزاب و جنبشها و مسائل استراتژیک مربوط به سرنوشت مردم کردستان را مورد بحث قرار دهد و تصمیمات خود را به اطلاع عموم برساند، از جمله اصول و ضوابطی هستند که مبنای همکاری در میان بخشهای کردستان باید بر اساسشان پایه ریزی شود.
از نظر پلنوم رژیمهای منطقه که خود با مسئله کرد درگیرند، از هیچ تلاشی برای تضعیف جنبش کردستان در هر بخش آن دریغ نمیورزند. جمهوری اسلامی که در عراق از نفوذ بالایی برخوردار است و دخالتهایش زبانزد خاص و عام است، در یکسال گذشته به عناوین مختلف، از بمباران مناطق مرزی کرفته تا اعزام تیم ترور و فشار سیاسی و اقتصادی در تلاش بوده تا حکومت منطقه ای کردستان را تسلیم مطامع و سیاستهای خود در عراق بنماید. واقعیت اینست که رژیم مرکزی عراق نیز عملاً از این سیاست دولت اسلامی ایران منتفع شده و گاه نهان و گاه آشکارا با ایران همراهی و همگامی نموده است. حکومت منطقه ای کردستان هم به دلیل موقعیت منطقهای و هم به خاطر مشکلات داخلی در برابر این فشارها جز اعتراضی سیاسی، از هر عکس العملی جدی عاجز است. ما ضمن محکوم نمودن سیاست ایران بر این نظریم که روند صف بندیها در منطقه، دخالتهای ایران در عراق و منطقه و فشارهایش بر حکومت منطقه ای کردستان، مردم کردستان عراق و حکومت منطقه ای را به ناچار رودرروی این سیاستهای تجاوزکارانه قرار میدهد. لذا پلنوم کماکان بر پشتیبانی از حکومت منطقه ای کردستان عراق و تحکیم پیوند دوستی با این حکومت و افشای سیاستها جمهوری اسلامی و مخالفت جدی با آن، تأکید مینماید.
در مبحث ارگانها و مسائل تشکیلاتی، گزارش و مباحثات متعاقب آن به انتقاد از برخی کارکردهای ما پرداخت و بر ضرورت تحکیم مناسبات و ضوابط حزبی از رهبری تا بدنه پای فشرد. گذشته از این، کمبود مباحثات و آموزش سیاسی مورد انتقاد قرار گرفت. در این باره پلنوم، غرق شدن رهبری در کار اجرایی و کم بها دادن به سیاستگذاری و مباحثات سیاسی را عامل مهمی در رشد بی نظمی و نظامیگری دانست. لذا سازمان و کنترل آموزش و دایر نمودن سمینارهای ماهانه سیاسی در کمیته مرکزی و تلاش برای رشد دیالوگ سیاسی در کل تشکیلات را در دستور کار خود قرار داد و تأکید نمود که آرایش آتی کمیته مرکزی باید جوابگوی این امر باشد و این مقصود را حاصل نماید. همچنین پلنوم سندهایی در رابطه با روابط ارگانها و کمیسیونهای رهبری و حدود اختیارات هر یک و ضوابط کار در کمیته مرکزی را که پیشتر تنظیم شده بودند، تصویب نمود و عمل به و اجرای آنها را از همگان درخواست نمود.
پلنوم ضمن انتقاد از ک.م در مورد کوتاهی نمودن برای گسترش فعالیت و سازمان تشکیلاتهای خارج، ضرورت ساماندهی بیشتر در این عرصه را از ک.م و کادرهای ما در تشکیلاتهای خارج یادآوری کرده و جزو اولویتهای دوره آتی قرار داد.
در همین مبحث، کار تلویزیون آسوسات مورد بررسی قرار گرفت. پلنوم اهمیت این کانال ماهواره ای برای کومه له زحمتکشان را بازتأکید نمود و تلاش برای ادامه کاری آن را در اولویت خود قرار داد. همچنین ارتقای برنامه ها و حضور بیشتر رهبری و کادرهای کومه له در آن از جمله مسائلی بود که مورد توافق همه رفقای حاضر در جلسه بود. قرار شد که نظم و دقت بیشتری در پخش برنامه ها رعایت شود و هم برای بالابردن کیفیت و تنوع برنامه ها کاری جدیتر در دستور قرار دهیم.
فعالیت تشکیلاتهای داخل یکی دیگر از دستور جلسات این نشست بود. در این زمینه مصوبات کنگره ۱۲ کماکان راهنمای عمل ما خواهد بود. اما تغییر در شرایط سیاسی ضرورت بازبینی در سبک کار و تاکتیکها را می طلبد. به این منظور پلنوم برگزاری سمیناری را با شرکت رفقای با تجربه در این زمینه، جزو اولویتهای کمیته مرکزی قرار داد.
فعالیت تشکیلات پیشمرگ و اردوگاهها نیز مورد بررسی پلنوم قرار گرفت. طرحهای از پیش تعیین شده بررسی گردید و تغییراتی در سازمان اردوگاهها به تصویب رسید که مطابق آنها به کادرهای غیر ک.م برای اداره اردوگاهها اختیارات و وظای ف بیشتری محول میشود. همچنین آموزش نیروی پیشمرگ و نحوه فعالیت آن بررسی شد و بر این امر تأکید گردید که این فعالیت باید مطابق با اولویتها و جهتگیری ما در شرایط سیاسی کنونی باشد.
همچنین در این پلنوم حدود تاریخ برگزاری کنگره آتی کومهله تعیین گردید. پلنوم کمیسیونی مرکب از شماری از رفقا برای تدارک سیاسی کنگره، سازمان داد تا نتایج مباحث خود را به صورت نوشته، طرح و سند در اختیار ک.م و تشکیلات قرار دهند
آخرین مبحث پلنوم، آرایش و تقسیم کار ک.م بود. قرار شد که در فاصله دو پلنوم، جمع نشسته و حاضر ک.م در کردستان، رهبری تشکیلات را بر عهده گیرد. همچنین رفیق عمر ایلخانیزاده بار دیگر به سمت دبیر کل کومهله انتخاب گردید و مسئولین عرصه های اصلی کار از میان اعضای ک.م انتخاب شدند. رفیق رضا کعبی نیز به عنوان سخنگوی کمیته مرکزی تعیین گردید. با پایان این دستور، پلنوم پنجم کمیته مرکزی کومهله کار خود را به پایان رساند.
کمیته مرکزی کومه له زحمتکشان کردستان
سوم ماه نوامبر ۲۰۱۰ برابر با ۱۲ آبان ماه ۱۳۸۹
Follow کومهله on Twitter, become a fan on Facebook. Stay updated via RSS
(+2 rating, 1 votes)
Loading ...
